Repertoire

Ferko, Frank - Stabat Mater

Stabat Mater

 
Stabat Mater dolorosa juxta crucem lacrimosa
Dum pendebat Filius
 
Cujus animam gementem contristatam et dolentem
pertransivit gladius
 
O quam tristis et afflicta fuit illa benedicta
Mater Unigeniti!
 
Quae maerebat et dolebat, pia Mater, dum videbat
Nati poenas inclyti.
 
Quis est homo qui non fleret, Materem Chirsti si videret
in tanto supplicio?
 
Quis non posser contristari, Matrem Christi contemplari
Dolentem cum filio?
 
Pro peccatis suae gentis vidit Jesum in tormentis,
et flagellis subditum.
 
Vidit suum dulcem natum moriendo desolatum,
Dum emisit spiritum.
 
Eia Mater, fons amoris, me sentire vim doloris
Fac, ut tecum lugeam.
 
Fac, ut ardeat cor meum in amando Christum Deum,
Ut sibi complaceam.
 
Sancta Mater, istud agas, crucifixi fige plagas
Cordi meo valide.
 
Tui nati vulnerati, tam dignati pro me pati,
Poenas mecum divide.
 
Fac me tecum pie flere, crucifix condolore,
Donec ego vixero.
 
Juxta crucem tecum stare, et me tibi sociare
In planctu desidero.
 
Virgo virginum praeclara, mihi jam non sis amara:
Fac me tecum plangere.
 
Fac, ut portem Christi mortem, passionis fac consortem,
Et plagas recolere.
 
Fac me plagis vulnerary, fac me cruce hac inebriari,
Et cruore filii.
 
Flammis ne urar succensus, per te Virgo, sim defenses
In die judicii.
 
Christe, cum sit hinc exire da per Matrem me venire
Ad palmam victoreae.
 
Quando corpus morietur, fac, ut animae donetur
Paradise Gloria.
Amen.
 
 
De diepbedroefde Moeder stond wenend bij het kruis
Waar haar zoon aan hing.
 
Een zwaard van smart doorstak haar klagende ziel,
Lijdend en vol van verdriet.
 
O, hoe bedroefd en aangedaan was die gezegende Moeder
Over haar enig-geboren Zoon!
 
Hoe pijnlijk was haar smart, toen zij, de vrome Moeder,
De folteringen van haar nobele zoon moest aanschouwen.
 
Wie is de mens, die niet zou huilen
Als hij de Moeder van Christus zag in zulke grote zielestrijd?
 
Wie zou niet treurig worden bij het beschouwen van de Moeder,
Zo bedroefd met haar Zoon?
 
Voor de zonden van haar volk zag zij de gekwelde Jesus,
Onderworpen aan de zweep.
 
Zij zag haar geliefde zoon, eenzaam stervende,
Tot hij zijn laatste adem uitblies.
 
Ach Moeder, bron van liefde, laat mij de kracht van uw verdriet voelen,
Zodat ik met U rouwen kan.
 
Maak dat mijn hart gaat branden in de liefde van Christus de Heer,
Opdat ik Hem behage.
 
Heilige Moeder, zorg ervoor, grif de wonden van de gekruisigde
Diep in mijn hart.
 
Deel met mij de pijnen van uw verwonde zoon,
Die zich verwaardigde voor mij te sterven.
 
Laat mij zacht met u wenen, de gekruisigde beklagen
Zolang ik leef.
 
Met U bij het kruis te staan, en uw klacht te delen:
Dat is waar ik naar verlang.
 
Stralende Maagd der Maagden, wees voor mij niet verbitterd,
Laat mij met U klagen.
 
Laat mij dragen Christus dood, laat mij delen in zijn lijden
En zijn wonden gedenken.
 
Laat zijn wonden mij verwonden, het kruis mij in een roes brengen
Uit liefde voor uw Zoon.
 
Moge ik, in vlammen brandende, door u Maagd, verdedigd worden,
Op de dag des oordeels.
 
Christus, als ik dan heenga, laat mij door uw Moeder,
De palm der overwinning krijgen;
 
Wanneer mijn lichaam sterft, maak dat mijn ziel gegeven wordt de
Glorie van het Paradijs.
Amen.

< vorige pagina