Repertoire

Kox, Hans - Doulce mémoire

Doulce Mémoire

Doulce mémoire en plaisir consommee,
Siecle heureux qui cause tel scavoir!
La fermete de nous deux tant aymee,
Qui a nos maulx a sceu si bien pourvoir.
Or maintenant a perdu son pouvoir,
Rompant lebut de ma seule experance,
Servant d’exemple a tous piteux a veoir:
Fini le bien, le mal soubdain commence.
 
Zoete herinnering aan voorbije vreugde,
Ah, gelukkige tijd, die zó een weten nalaat!
De trouw van ons beiden die elkaar zo beminden,
Die zo goed heeft geholpen in kwade tijden.
Nu echter heeft zij haar kracht verloren,
Daarmee het doel vernietigend van mijn enige hoop,
Die, terwijl zij als voorbeeld moest dienen
Voor allen die jammerlijk het goede verloren hebben,
Plotseling in ellende verkeert.
 
Vini le bien, le mal soubdain commence.
Tésmoings en sont nos malheus qu’on peult veoir,
Car tout le bien trouve par l’esperance,
Le mal nous l’a remis en son pouvoir.
O tant d’ennuy, qui as voulu pouvoir
De varier la fermete aymee!
Il auroit bien qui scauroit son scavoir:
Doulce mémoire en plaisir consommé.
 
Het goede is nog maar net geëindigd, of het kwade begint.
Ons voor iedereen zichtbaar ongeluk getuigt ervan.
Want al het goede dat de hoop ons toewierp,
Heeft het kwaad weer van ons afgenomen.
En het is een groot verdriet
Dat gekoesterde trouw wilde doen wankelen.
Het beste is nog een besef te hebben van
Een zoete herinnering aan genoten geluk.

< vorige pagina